Trauma, Healing, and Reclaiming Yourself.
- Esther Claus

- 30 nov 2025
- 8 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 5 dec 2025
No One Wants to Remember Trauma.

"No one wants to remember trauma. In that sense, society is not much different from the victims themselves. We all want to live in a world that feels safe, controllable, and predictable, and victims remind us that this is not always the case. To understand trauma, we must overcome our natural resistance to face that reality and learn to summon the courage to listen to the testimonies of those affected by trauma." Bessel van der Kolk, The Body Keeps the Score.
I experienced this firsthand in 2023.
All my life, I felt that something was off. One part of me sought answers; another part was afraid of confrontation. Eventually, I mustered the courage and underwent a hypnosis session. In that session, I received the final puzzle piece I had been searching for.
What happened during that session was unlike anything I had ever experienced. All emotions surfaced at once: pain, grief, anger, shame… and ultimately, deep forgiveness. That night made it clear that my intuition had always been guiding me on the right path. All the puzzle pieces of my life fell into place.
The following months felt like living in a twilight zone. My life passed before me in fragments, and the impact of early childhood trauma became undeniable. I realized that I had been living with PTSD my entire life. At the same time, I felt a deep appreciation for myself: I had never given up and had built a life on top of my trauma. Yet there was also a farewell to my old self: I could no longer continue the way I had before.
Sharing My Story.
After the hypnosis, I felt the need to share my story with people close to me. But I quickly noticed their reactions. Some froze, others became uncomfortable. My integrity was questioned, and distance grew, I even experienced gaslighting.
Friends I had opened my heart to stopped asking how I was doing. Some even tried to invalidate my truth.
In hindsight, I am grateful to have seen the true faces behind these relationships. It became clear that it was time to cut cords and let go. These connections were not the ones that served me.
Trauma and Social Dynamics.
My experience showed me that empathy and non-judgement are not guaranteed. Especially not with people who consider themselves spiritually aware. A trigger can immediately bring them back into judgment.
When someone reveals their soul, listen. Try to understand what it’s like for someone who has experienced something traumatic and is not taken seriously.
"Studies show that a strong support network is the most powerful protection against traumatization. Only when the mind, body, and brain feel safe can healing occur." Bessel van der Kolk, The Body Keeps the Score
Body and Trauma.
Ignoring trauma can manifest in various physical and mental symptoms. My life showed me this:
* Severe eczema on my feet as a child
* My first migraine at age seven
* A psychotic episode around sixteen
* Chronic insomnia and developing addictions to be able to fall asleep
* Intense relationships and anger outbursts
* Irritable bowel syndrome
* Uterine polyps
* No intimacy without first numbing
Through all these puzzle pieces, I slowly began to understand how early trauma had influenced my life. My childhood patterns seeped into friendships and my career: I often felt unseen, unheard, and not taken seriously. I became increasingly disconnected from myself, hiding my inner world behind a cheerful mask.
Friends Who Stay.
After the hypnosis, one friend stood out: my cousin-in-law, we've only just gotten to know eachother but she saw me at my worst and stayed. She gave me space to be fully myself, listened, did not judge, and offered a safe haven for my wounds.
I am forever grateful to her. She holds a special place in my heart, and her friendship is one of the most precious in my life. I sometimes joke that all you need in life is self-confidence and a ride-or-die kind of friendship and you can take on the world.
Farewell and Reclaiming Yourself
Through my healing process, I also learned to say goodbye to people who could not grow with me. Friendship, for me, means growing together; if that is not possible, it’s time to let go.
I lost many people, but in that process, I found myself again. That is invaluable.
The best part? The other side of trauma is lighter, fuller, and much more joyful. Not only for me but also for my son. I have lifted the heavy burden from my shoulders and now live with more freedom, strength, and inner peace.
Reflect and Heal – A Gentle Invitation.
If you’ve read this far, it likely means you feel it’s time to look at some of the more painful parts of your life. That can feel scary, overwhelming, or even impossible, but you don’t have to do it all at once.
The following journal questions are designed to guide you gently, step by step, through self-reflection. There are no right or wrong answers. Take your time, breathe, and allow whatever comes up to be held with compassion.
Use these questions as a tool to reconnect with yourself, honor your experiences, and take small steps toward healing. You can write, draw, or simply sit with the thoughts that arise, whatever feels safe and supportive for you.
Journal Questions – Reflection and Healing
1. Which moments in my life feel heavy or unresolved?
2. When do I feel that I am not fully seen or heard?
3. Which emotions do I fear expressing, and why?
4. What patterns or repetitions do I notice in my relationships or choices?
5. Who or what gives me a sense of safety and support?
6. How can I begin, in small ways, to take myself seriously and listen to my inner voice?
7. Which old version of myself am I ready to let go of?
8. Which parts of myself do I want to hold onto and nurture?
9. What can I do today to give myself love and recognition?
10. What small step can I take this week to feel more safe and confident in myself?
11. What does it mean for me to be vulnerable, and how can I protect and honor that vulnerability?
12. Which relationships in my life genuinely help me grow, and which do not?
Trauma, Heling en Terugvinden van Jezelf.
Niemand wil zich trauma herinneren.
"Niemand wil zich trauma herinneren. In dat opzicht verschilt de maatschappij niet zoveel van de slachtoffers zelf. We willen allemaal leven in een wereld die veilig, beheersbaar en voorspelbaar is, en slachtoffers herinneren ons eraan dat dit niet altijd het geval is. Om trauma te kunnen begrijpen, moeten we onze natuurlijke weerstand overwinnen om die realiteit onder ogen te zien en de moed leren op te brengen om te luisteren naar de getuigenissen van degenen die door trauma zijn getroffen." — Bessel van der Kolk, Traumasporen.
Ik heb dit zelf aan levende lijven ervaren in 2023.
Al mijn leven voelde ik dat er iets niet klopte. Een deel van mij zocht antwoorden; een ander deel was bang voor de confrontatie. Uiteindelijk trok ik de stoute schoenen aan en onderging een hypnosesessie. Daarin kreeg ik mijn laatste puzzelstukje aangereikt.
Wat er toen gebeurde, had ik nog nooit meegemaakt. Alle emoties kwamen tegelijk: pijn, verdriet, woede, schaamte… en uiteindelijk diepe vergeving. Die avond werd duidelijk dat mijn intuïtie altijd het juiste pad had gevolgd. Alle puzzelstukjes uit mijn leven vielen op hun plek.
De maanden erna voelde het alsof ik in een twilight zone leefde. Mijn leven passeerde in fragmenten, en de impact van vroegtijdig jeugdtrauma werd overduidelijk. Ik besefte dat ik al mijn hele leven met PTSS leefde. Tegelijkertijd voelde ik een enorme waardering voor mezelf: ik had nooit opgegeven en een leven opgebouwd bovenop mijn trauma. Maar er kwam ook een afscheid van mijn oude ik: ik kon niet verder op de oude manier.
Het delen van mijn verhaal.
Na de hypnose voelde ik de behoefte mijn verhaal te delen met mensen die dichtbij me stonden. Maar al snel merkte ik hoe ze reageerden. Sommigen versteenden, anderen werden ongemakkelijk. Mijn integriteit werd betwijfeld ik werd zelfs ge-gaslight en er ontstond afstand.
Vrienden die ik mijn hart had gelucht, vroegen daarna niet meer hoe het met me ging. Veel van hen probeerden zelfs mijn waarheid te ontkrachten.
Achteraf ben ik dankbaar dat ik de ware gezichten zag. Het werd tijd om koorden te snijden en banden te breken. Dit waren niet de verbindingen die goed voor mij waren.
Trauma en sociale dynamiek.
Mijn ervaring liet zien dat empathie en niet-oordelen geen vanzelfsprekendheid zijn. Vooral niet bij sommige mensen die zichzelf spiritueel bewust noemen. Een trigger kan hen sneller dan het licht terugzetten in oordeel.
Als iemand zijn ziel blootlegt, luister dan. Probeer te begrijpen hoe het is voor iemand die iets traumatisch heeft meegemaakt en niet serieus wordt genomen.
"Studies tonen aan dat een goed steunnetwerk de krachtigste bescherming is tegen traumatisering. Alleen wanneer geest, lichaam en hersenen zich veilig voelen, kan genezing plaatsvinden." Bessel van der Kolk, Traumasporen
Lichaam en trauma.
Het niet erkennen van trauma kan zich uiten in allerlei lichamelijke en mentale klachten. Mijn leven liet dat zien:
* Heftige eczeem onder mijn voeten als kind
* Mijn eerste migraine op zevenjarige leeftijd
* Een psychose rond mijn zestiende
* Chronische slapeloosheid en ontwikkelen van verslavingen om in slaap te vallen
* Heftige relaties en woedeaanvallen
* Prikkelbare darm syndroom
* Poliepen in de baarmoeder
* Geen intimiteit zonder eerst te verdoven
*Trauma werken
*Negatieve emoties en gedachten
Door al deze puzzelstukjes begon ik langzaam te begrijpen hoe vroegtijdig trauma mijn leven had beïnvloed. Mijn jeugdpatronen sijpelden door naar vrienden en carrière: ik voelde me vaak niet gezien, niet gehoord, niet serieus genomen. Hierdoor vervreemde ik steeds meer van mezelf en leerde ik mijn binnenwereld verbergen achter een vrolijk masker.
Vrienden die blijven.
Na de hypnose stak één vriendin naar voren: mijn aangetrouwde nicht, ondanks dat we elkaar nog niet zo lang kende, zag ze mij op mijn slechtst en bleef. Ze gaf me ruimte om volledig mezelf te zijn, luisterde, oordeelde niet, en bood een veilige haven voor mijn wonden.
Voor haar ben ik voor altijd dankbaar. Zij heeft een plek in mijn hart verankerd, en haar vriendschap is een van de kostbaarste in mijn leven. Ik grap wel eens dat het enige wat je nodig hebt in je leven is zelfvertrouwen en een ride-or-die-vriendschap en je kunt de wereld aan.
Afscheid en terugvinden.
Dankzij mijn helingsproces leerde ik ook afscheid nemen van mensen die niet met mij mee konden groeien. Vriendschap betekent voor mij gezamenlijk groeien; als dat niet mogelijk is, is het tijd om los te laten.
Ik heb veel mensen verloren, maar daarin heb ik mezelf teruggevonden. Dat is van onschatbare waarde.
Het mooiste van alles? De andere kant na trauma is lichter, voller en veel leuker. Niet alleen voor mezelf, maar ook voor mijn zoon. De loodzware last van mijn schouders heb ik van me afgeworpen en leef nu met meer vrijheid, kracht en innerlijke rust.
Reflecteer en Heel. Een Zachte Uitnodiging.
Als je tot hier hebt gelezen, betekent dat waarschijnlijk dat je voelt dat het tijd is om naar sommige van de pijnlijkere stukken in je leven te kijken. Dat kan eng, overweldigend of zelfs onmogelijk aanvoelen maar je hoeft het niet allemaal in één keer te doen.
De volgende journalvragen zijn ontworpen om je op een zachte manier, stap voor stap, door zelfreflectie te begeleiden. Er zijn geen goede of foute antwoorden. Neem de tijd, adem, en laat alles wat naar boven komt met compassie worden ontvangen.
Gebruik deze vragen als een hulpmiddel om weer verbinding te maken met jezelf, je ervaringen te eren, en kleine stappen richting heling te zetten. Je kunt schrijven, tekenen, of gewoon stil zitten bij de gedachten die opkomen wat voor jou veilig en ondersteunend voelt.
Journalvragen Reflectie en Heling
1. Welke momenten uit mijn leven voelen zwaar of onverwerkt aan?
2. Wanneer voel ik dat ik niet helemaal gezien of gehoord ben?
3. Welke emoties durf ik niet te uiten, en waarom niet?
4. Welke patronen of herhalingen zie ik in mijn relaties of keuzes?
5. Wie of wat geeft mij een gevoel van veiligheid en steun?
6. Hoe kan ik op kleine manieren beginnen mezelf serieus te nemen en te luisteren naar mijn innerlijke stem?
7. Welke oude “ik” ben ik klaar om los te laten?
8. Welke delen van mezelf wil ik steviger vasthouden en koesteren?
9. Wat kan ik vandaag doen om mezelf liefde en erkenning te geven?
10. Welke kleine stap kan ik deze week zetten om meer veiligheid en vertrouwen in mezelf te ervaren?
11. Wat betekent het voor mij om kwetsbaar te zijn, en hoe kan ik die kwetsbaarheid beschermen en koesteren?
12. Welke relatie(s) in mijn leven helpen me echt te groeien, en welke niet?






Dear Bestie,
Reading this blog brings tears to my eyes. It is such an example of how you have grown over these past years. A testament of all you have shed and overcome. I could not be more proud of you, educating and helping others find their light. As you help me. Thank you for offering that once-in-a-lifetime friendship, I gotchu. Now grab your pompoms bitch, let's fucking go! 😘