Written to Remain

Esther Claus
18 apr
8 minuten om te lezen

Bijgewerkt op: 5 jul

What Lives On, Written By Those Who Love You.

(Dutch language, scroll down)

I am currently in the middle of my crowdfunding and I notice how this project is slowly unfolding through the responses I receive. What began as an idea is increasingly becoming something carried by the stories of others.

Especially after personal conversations, I receive a lot of enthusiasm, because most people are open to the conscious connection that is being created. Not only for themselves, but also with the intention of creating a book that can later be passed on to their children. Because how powerful is it, for example, that I can tell my son that he should always follow his heart and see his intuition as his closest companion. Even when I am no longer here, my guidance remains, and he can always be reminded of it when he opens the book.

In recent times, I spoke with several women who have kept their poetry albums to this day. I asked them to answer ten questions about them. What came back went far beyond simple answers. I received incredibly beautiful anecdotes as well as deeply emotional messages. A lot of emotion was released.

Some shared fragments of their albums with me, others spoke about the words that were once written for them. Small sentences, simple rhymes, names of people who once were close. What is so beautiful about this is that they still carry these books with them. They belong to them. They hold memories that have not been lost.

There were also women who no longer had their album, and who had to say goodbye far too early to their mother or another loved one. They all expressed how deeply they would love to read their handwriting and the written words again.

And this is where the emotional weight of these albums lies, because many of the people who wrote in them are no longer here. What remains are their words. Handwritten, personal, tangible. They are traces of connection, of attention, of a moment when someone took the time to leave something behind. This is what makes such an album more than paper. It becomes something that remains.

For this modern poetry album, which I have titled “What lives on, written by those who love you,” I assembled a panel of fourteen people who read twenty-eight poems of mine. Their task was to select twelve favourites from this collection.

These twelve poems carry five themes: grief, transformation, sovereignty, wildness (feminine energy), and love. Themes that touch what it means to be human, as it is often within our most intense experiences that the deepest wisdom is found. Between these poems are blank pages, intended to be filled in by loved ones.

Initially, I invited only women, as the work is written from a female perspective. However, I became curious about how it would be received by men, and decided to include that perspective as well.

The first feedback I received from a man moved me. He quoted a line from a poem that had touched him. At that moment, I realised that this project does not only speak from one side, but also creates space for connection between the masculine and the feminine. That it is being read and truly received. And of course, men also deserve beautiful words, and their wisdom deserves to be passed on. Writing and creation live within men just as much as within women.

What I also notice is that, at this moment, more men than women have donated to this crowdfunding campaign. Without intentionally directing this, it simply happens. For me, this confirms that the project resonates more broadly than I initially expected.

The essence of this book lies in what we leave behind for the people we love. In words that we consciously record. Not only for later, but especially for now. To put into words what we feel, regardless of age or moment, and regardless of who we address them to. Within family lines, but also within friendships.

It is about connection and responsibility. About choosing to express and record something so that it becomes real and can be shared. Something tangible that continues to exist as part of how we connect with one another.

This book is also a movement. A choice to slow down, to give attention, and to allow words to land. In a time where so much is fleeting and disappears quickly. Because what truly remains of a moment online and what remains when someone takes the time to write something for you by hand?

First sketch of the design, not the final version

This book is for people who want to pass on what they feel, what they see in another, what they may not always express. And also for those who will one day hold it in their hands. Who will turn the pages of words written especially for them or their loved ones.

This is the moment where this project can become reality. Not later, but now. By donating, you are not only helping to create this book, you are also helping to ensure that this way of recording and preserving continues to exist and is passed on again. An analogue gift in a digital age.

Every contribution makes it possible to actually hold this book in your hands. To create something that can be passed on, preserved, and carry meaning for the people who receive it.

If you feel this matters, then this is the moment to become part of what is unfolding here. I am not simply asking for a contribution. I am offering the book in return. Choose your reward and support something that creates space again for slowing down, feeling, and real connection.

https://gofund.me/30ba259dd

If you'd like to support the project, you can make a donation through the link and email me at esther@womanwiththekite.com and let me know which reward you've chosen. I'll make sure to register your details.

I would also like to ask everyone to share my project. Spread the word!

With deep gratitude.

Esther

Geschreven Om Te Blijven Voortbestaan

What lives on, written by those who love you.

Ik zit midden in mijn crowdfunding en merk dat dit project zich langzaam opent door de reacties die ik ontvang. Wat begon als een idee, wordt steeds meer iets dat gedragen wordt door de verhalen van anderen. Vooral na persoonlijke gesprekken krijg ik enthousiasme terug omdat de meeste mensen openstaan voor de bewuste verbinding die wordt gecreëerd. Niet alleen voor zichzelf maar ook om een boek te maken die later aan hun kinderen kan worden gegeven. Want hoe krachtig is het dat ik bijvoorbeeld mijn zoon kan vertellen dat hij altijd zijn hart moet volgen en zijn intuïtie als beste vriend moet zien. Ook als ik er niet meer ben blijft mijn raad bestaan en kunt hij altijd hieraan herinnert worden als hij het boek openslaat.

De afgelopen tijd sprak ik verschillende vrouwen die hun poëziealbum nog altijd hebben bewaard. Ik had hen gevraagd om daarbij tien vragen te beantwoorden. Wat daaruit terugkwam, ging verder dan alleen antwoorden. Ik ontving ongelooflijk mooie anekdotes en ook gevoelige berichten. Er kwam veel emotie los.

Sommigen lieten mij stukjes lezen, anderen vertelden over de woorden die ooit voor hen zijn opgeschreven. Kleine zinnen, eenvoudige rijmpjes, namen van mensen die ooit dichtbij waren. Wat zo mooi hieraan is, is dat ze dit nog steeds bij zich dragen. Het hoort bij hen. Het draagt herinneringen die niet verloren zijn gegaan.

Ook waren er vrouwen bij die het boekje niet meer in hun bezit hadden en tevens veelste vroeg afscheid hebben moeten nemen van hun moeder of een andere dierbare. Ze gaven allemaal dat ze ontzettend graag hun handschrift en de geschreven regels wilden terug lezen.

Dit is de emotionele lading van het boekje omdat veel van de mensen die in deze albums hebben geschreven, er niet meer zijn. Wat overblijft zijn hun woorden. Handgeschreven, persoonlijk, tastbaar. Het zijn sporen van contact, van aandacht, van een moment dat iemand de tijd nam om iets achter te laten. Dat maakt dat zo’n boekje meer wordt dan papier. Het wordt iets wat blijft.

Voor dit moderne poëziealbum, dat ik “What lives on, written by those who love you” heb genoemd, heb ik een panel samengesteld van veertien mensen die achtentwintig gedichten van mijn hand hebben gelezen. Hun taak was om daaruit twaalf favorieten te kiezen.

Deze twaalf gedichten dragen vijf thema’s in zich: rouw, transformatie, soevereiniteit, wildheid (vrouwelijke energie) en liefde. Thema’s die raken aan ons mens-zijn, omdat juist in onze meest intense ervaringen vaak de diepste wijsheid verborgen ligt. Tussen deze gedichten bevinden zich blanco pagina’s, bedoeld om door dierbaren ingevuld te worden.

In eerste instantie nodigde ik alleen vrouwen uit, omdat het werk vanuit een vrouwelijk perspectief is geschreven. Toch werd ik nieuwsgierig naar hoe dit ontvangen zou worden door mannen, en besloot ik ook dat perspectief toe te voegen.

De eerste feedback die ik van een man kreeg, raakte me. Hij quote een zin uit het gedicht wat hem had geraakt. Op dat moment besefte ik dat dit project niet alleen spreekt vanuit één kant, maar ook ruimte maakt voor verbinding tussen het mannelijke en vrouwelijke. Dat het gelezen wordt en binnenkomt. En natuurlijk verdienen mannen ook mooie woorden en mag hun wijsheid ook doorgegeven worden. Schrijven en creëren leeft net zo goed bij mannen als bij vrouwen.

Wat me daarnaast opvalt, is dat er op dit moment meer mannen dan vrouwen hebben gedoneerd aan deze crowdfunding. Zonder dat ik daar actief op heb gestuurd, gebeurt het gewoon. Voor mij bevestigt dat dat dit project breder landt dan ik in eerste instantie had gedacht.

De kern van dit boek ligt in wat we achterlaten voor de mensen die we liefhebben. In woorden die we bewust vastleggen. Niet alleen voor later, maar juist voor nu. Om onder woorden te brengen wat we voelen, ongeacht leeftijd of moment, en ongeacht aan wie we het richten. Binnen familielijnen, maar ook in vriendschappen.

Het gaat over verbinding en over verantwoordelijkheid. Over kiezen om iets uit te spreken en vast te leggen, zodat het echt wordt en gedeeld kan worden. Iets tastbaars dat blijft bestaan als onderdeel van hoe we met elkaar in contact staan.

Dit boek is daarmee ook een beweging. Een keuze om te vertragen, om aandacht te geven en om woorden te laten landen. In een tijd waarin veel vluchtig is en snel verdwijnt. Want wat blijft er werkelijk hangen van een moment online, en wat blijft er achter wanneer iemand de tijd neemt om iets voor je op te schrijven.

Eerste schets van het boek, nog niet de definitieve versie.

Dit boek is er voor mensen die willen doorgeven wat ze voelen, wat ze zien in een ander, wat ze misschien niet altijd uitspreken. En ook voor de mensen die het ooit in handen zullen krijgen. Die bladeren door woorden die speciaal voor hen of hun dierbaren zijn geschreven.

Dit is het moment waarop dit project werkelijkheid kan worden. Niet later, maar nu. Door te doneren help je niet alleen om dit boek te maken, je zorgt er ook voor dat deze vorm van vastleggen blijft bestaan en opnieuw wordt doorgegeven. Een analoog geschenk in een digitaal tijdperk.

https://gofund.me/30ba259dd

Elke bijdrage maakt het mogelijk om dit daadwerkelijk in handen te krijgen. Om iets te creëren dat doorgegeven kan worden, dat bewaard blijft en dat betekenis draagt voor de mensen die het ontvangen.

Als je voelt dat dit belangrijk is, dan is dit het moment om onderdeel te worden van wat hier ontstaat.

Ik vraag niet alleen omzomaar voor een bijdrage maar ik geef het boek ervoor terug. Kies je beloning en draag bij aan iets dat weer ruimte maakt voor vertragen, voelen en echt contact.